Waldemar Henryk Grzywacz
Biografia
Waldemar Henryk Grzywacz (ur. 24 marca 1932 w Grudziądzu; zm. 22 czerwca 2020 w Mierzynie) był polskim ekonomistą, profesorem zwyczajnym nauk ekonomicznych, w latach 1989–1991 posłem na Sejm kontraktowy.
Syn Józefa i Agnieszki ukończył studia I stopnia w 1954 w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Szczecinie, a studia II stopnia w 1956 na Wydziale Transportu Drogowego Politechniki Szczecińskiej. Doktorat uzyskał w 1966, a w 1970 obronił habilitację. W 1976 i 1983 został profesorem nadzwyczajnym i profesorem zwyczajnym nauk ekonomicznych.
Pracę zawodową rozpoczął w 1953 w Państwowym Domu Młodzieży w Szczecinie, a następnie przez osiem lat pracował w szkolnictwie średnim. W 1963 podjął pracę na Politechnice Szczecińskiej w Instytucie Ekonomiki Transportu. W 1985 został pracownikiem Uniwersytetu Szczecińskiego. Opublikował ponad 200 prac naukowych z zakresu ekonomii politycznej i społecznej, ekonomiki i organizacji transportu oraz polityki gospodarczej, w tym około 25 monografii i podręczników akademickich. Był działaczem Towarzystwa Wiedzy Powszechnej oraz Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.
W 1995 został kierownikiem Katedry Polityki Gospodarczej na Wydziale Transportu i Łączności Uniwersytetu Szczecińskiego; wcześniej pełnił funkcje dziekana Wydziału Inżynieryjno-Ekonomicznego PŚ (1983–1985) i prorektora Uniwersytetu Szczecińskiego (1985–1986). W 1996 uhonorowano go doktoratem honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego.
W 1961 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był członkiem rady krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy wybranego w okręgu szczecińskim, w Sejmie pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Handlu i Usług. Po rozwiązaniu partii zasiadał w Parlamentarnym Klubie Lewicy Demokratycznej. Pochowany na cmentarzu Centralnym w Szczecinie.