Tadeusz Bober
Biografia
Urodzony 26 kwietnia 1932 roku w Grudziądzu, Tadeusz Bober był wybitnym polskim naukowcem zajmującym się naukami o kulturze fizycznej i biomechaniką.
Studiował na Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego we Wrocławiu (1951–1954) i tam rozpoczął karierę akademicką jako asystent, pracując w Zakładzie Anatomii, a następnie w Zakładzie Biomechaniki pod kierownictwem prof. Tadeusza Marciniaka.
W 1963 uzyskał stopień doktora nauk o kulturze fizycznej o specjalności biomechanika, a habilitował się w 1973 roku w AWF Warszawa. Stopnie profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1979, a profesora zwyczajnego w 1980. W 1990 Prezydent RP nadał mu tytuł profesora nauk o kulturze fizycznej.
Przeszedł na AWF we Wrocławiu przez kolejne szczeble kariery: od asystenta, kierownika Zakładu Biomechaniki (1966–1974), dyrektora Instytutu Sportu AWF (1976–1980), kierownika Katedry Biomechaniki (1980–2002), prorektora ds. nauki (1981–1982 – internowanego i usuniętego ze stanowiska w stanie wojennym) i wreszcie funkcji rektora AWF we Wrocławiu (1990–1993). W latach 1974–1976 był także dziekanem Wydziału Wychowania Fizycznego AWF w Gdańsku.
W 1999 roku był współtwórcą Wyższej Szkoły Fizjoterapii, gdzie objął funkcję rektora do 2002 roku. Do dziś wykłada na AWF we Wrocławiu w Zakładzie Biomechaniki Sportu.
W dorobku naukowym i odznaczeniach Bober jest uznawany za twórcę polskiej szkoły biomechaniki oraz pioniera nowoczesnej metodologii badań naukowych w naukach o kulturze fizycznej. Należy do Komitetu Nauk o Kulturze Fizycznej PAN, Fellow European College of Sport Science; autor 118 publikacji i dwóch książek. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.