Jan Budziński
Biografia
Jan Budziński urodził się 22 czerwca 1916 roku w Grudziądzu jako syn Juliana i Klary. W 1936 roku ukończył 3-letnią Szkołę Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 3 w Nisku nad Sanem. Ochotniczo zgłosił się do służby w lotnictwie. W 4 pułku lotniczym w Toruniu ukończył kurs pilotażu w 1937 roku i 15 września 1937 r. zdecydował się na służbę zawodową w lotnictwie. Ukończył Kurs Wyższego Pilotażu i otrzymał przydział do 141 eskadry myśliwskiej 4 pułku lotniczego w Toruniu.
We wrześniu 1939 r. walczył w składzie swojej eskadry, która wspólnie ze 142 eskadrą myśliwską tworzyła III/4 dywizjon myśliwski, wspierający wojska Armii „Pomorze”. 2 września brał udział w walkach powietrznych; z udziałem kpt. Tadeusza Rolskiego i por. Władysława Różyckiego brał udział w zestrzeleni Dorniera Do 17P. Po ataku ZSRR ewakuował się przez Rumunię do Francji, a stamtąd w styczniu 1940 r. trafił do Wielkiej Brytanii.
W Wielkiej Brytanii, po przeszkoleniu, otrzymał przydział do 145 dywizjonu myśliwskiego RAF w Westhampnett (numer służbowy 780665). 31 sierpnia 1940 r. przeniósł się do 605 dywizjonu myśliwskiego RAF w Drem. W obu dywizjonach walczył podczas Bitwy o Wielką Brytanię. 11 września 1940 r. zestrzelił Bf 109, a 27 września tego roku – Bf 110. 7 października 1940 r. miał swój udział w zestrzeleniu Bf 109 (1/2 zestrzelania). Od 27 kwietnia 1941 r. służył w 302 dywizjonie myśliwskim „Poznańskim” w Kenley. 8 sierpnia 1941 r. został oddelegowany do 2 Air Observers School w Millom jako pilot sztabowy, a we wrześniu 1941 r. przeniesiony do 2 Air Gunner School w Dalcross – w tym samym charakterze. Od 28 lipca 1942 r. uczestniczył w kursie instruktorskim w 2 Szkole Instruktorów Pilotażu w Montrose. Po jego ukończeniu był instruktorem pilotażu w 16 Szkole Pilotażu w Newton – do 20 listopada 1945 r.
Po demobilizacji pozostał na terenie Wielkiej Brytanii. W roku 1953 wyjechał do Kanady, gdzie pracował jako inspektor w fabryce produkującej silniki odrzutowe. Od roku 1958 mieszkał w USA, w Kalifornii. W 2012 roku jego prochy sprowadzono do Polski i pochowano w rodzinnej mogile na Cmentarzu Centralnym w Grudziądzu.