Józef Smoczyński

duchowny katolicki, profesor teologii
02.09.1904 02.11.1939 Grudziądz

Biografia

Józef Smoczyński urodził się 2 września 1904 r. w Grudziądzu jako syn Albina (kupca) i Marty z Chojnackich. Po maturze w 1924 roku rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Pelplinie. Biskup Stanisław Wojciech Okoniewski wysłał go na studia teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego (1927–1931), gdzie pod wpływem jezuitą Alojzego Bukowskiego zainteresował się postacią Stanisława Hozjusza. 28 września 1928 przyjął w Pelplinie święcenia kapłańskie.

W mayo 1931 uzyskał doktorat na podstawie rozprawy Eklezjologia Stanisława Hozjusza, przygotowanej pod kierunkiem ks. Wincentego Kwiatkowskiego. Pracował jako wikariusz parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej Panny i Męczennicy w Brodnicy (1931), a także katecheta i nauczyciel łaciny w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym w Chełmży (1931–1932).

We wrześniu 1933 biskup Okoniewski mianował go profesorem dogmatyki i historii dogmatów w seminarium duchownym w Pelplinie. Od 1937 był egzaminatorem pro-synodalnym.

Smoczyński badał działalność Hozjusza i jego rolę w dziejach Kościoła katolickiego. W podjętym na nowo procesie beatyfikacyjnym kardynała pełnił funkcję wicepostulatora. Ogłosił kilka prac naukowych, m.in. Ogólny ustrój Kościoła i prymat jurydykcyjny u Hozjusza (1933), Kardynał Hozjusz o autorytecie magisterskim soborów i papieży (1936), Pojęcie Kościoła na Wschodzie w świetle zachodnich przeobrażeń eklezjologicznych (1936); był także autorem książki Świątobliwy Sługa Boży Stanisław Hozjusz (1938). Przygotował do wydania dzieła Stanislai Hosii vita Stanisława Reszki (1938) i Theatrum Virtutum D. Stanislai Hosii Tomasza Tretera (1938). Gromadził również listy samego Hozjusza i planował ich wydanie, ale na przeszkodzie stanęł wybuch II wojny światowej.

We wrześniu 1939 opuścił Pelplin, a jego mieszkanie zajęło gestapo, niszcząc rękopisy. Przebywał u rodziców w Gniewie, gdzie 30 października 1939 został aresztowany przez Niemców. Przez kilka dni więziony w lochach zamku gniewskiego, zginął 2 listopada 1939 w zbiorowej egzekucji w lesie Szpęgawskim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doktorat na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego (1931) na podstawie pracy Eklezjologia Stanisława Hozjusza.
Profesor dogmatyki i historii dogmatów w seminarium duchownym w Pelplinie od 1933 roku.
Wicepostulator w procesie beatyfikacyjnym kardynała Stanisława Hozjusza.
Autor prac naukowych, m.in. Ogólny ustrój Kościoła i prymat jurydykcyjny u Hozjusza (1933), Kardynał Hozjusz o autorytecie magisterskim soborów i papieży (1936), Pojęcie Kościoła na Wschodzie (1936), Świątobliwy Sługa Boży Stanisław Hozjusz (1938).

Ciekawostki

Przygotował do wydania dzieła Stanislai Hosii vita Stanisława Reszki (1938).
Gromadził listy Hozjusza i planował ich wydanie, ale II wojna światowa to uniemożliwiła.
Gestapo zniszczyło rękopisy po zajęciu mieszkania we Gniewie.

Udostępnij