Andrzej Bączyński

Fizyk, profesor zwyczajny
16.07.1933 25.01.2016 Grudziądz

Biografia

Andrzej Bączyński urodził się 16 lipca 1933 roku w Grudziądzu. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Chełmnie rozpoczął studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończył w 1955 roku. Następnie pracował jako nauczyciel w liceum, a od 1956 do przejścia na emeryturę w 2003 roku był związany z UMK.

W 1963 obronił doktorat „Fotoprzewodnictwo oraz efekt fotowoltaiczny w warstwach polikrystalicznych siarczku kadmu” (promotor: prof. Aleksander Jabłoński). W 1971 habilitował się na podstawie pracy „Przejścia interkombinacyjne w drobinach wieloatomowych”. W 1978 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1991 - profesorem zwyczajnym.

Zajmował się spektroskopią molekularną i luminescencją roztworów oraz badaniami laserów barwnikowych; jego zespół skonstruował jeden z pierwszych takich laserów w Polsce. Wypromował 8 doktorów, był recenzentem wielu prac doktorskich i habilitacyjnych.

Po przejściu na emeryturę przetłumaczył jeden z tomów podręcznika Wolfganga Demtrödera. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Chełmnie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Obronił doktorat w 1963 na temat Fotoprzewodnictwo oraz efekt fotowoltaiczny w warstwach polikrystalicznych siarczku kadmu.
Habilitował się w 1971 na podstawie pracy Przejścia interkombinacyjne w drobinach wieloatomowych.
Został profesorem nadzwyczajnym w 1978.
Został profesorem zwyczajnym w 1991.
Wypromował 8 doktorów.

Ciekawostki

Po przejściu na emeryturę przetłumaczył jeden z tomów podręcznika Wolfganga Demtrödera.
Jego zespół skonstruował jeden z pierwszych laserów barwnikowych w Polsce.
Pełnił funkcje prodziekana, zastępcy dyrektora Instytutu Fizyki i kierownika Studium Doktoranckiego Fizyki i Astronomii.

Udostępnij