Brunon Franowski

Brunon Franowski był polskim malarzem i grafikiem. Początkowo studiował w Kunstgewerbeschule w Düsseldorfie, a następnie kontynuował naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Po wyjeździe do Włoch studiował malarstwo w Rzymie, skąd wyjechał do Brukseli, aby uczyć się w szkole malarstwa teatralnego. Po ukończeniu w 1914 podróżował po Europie, odwiedził Włochy, Francję, Wielką Brytanię i Turcję. Dorobek powstający podczas podróży był wystawiany w Belgii, Niemczech, Turcji i Włoszech.

Do rodzinnego miasta powrócił w 1925 roku i otworzył swój salon sztuki, współorganizował i uczestniczył we wszystkich wystawach malarstwa, które miały miejsce w Grudziądzu. Był ilustratorem lokalnych czasopism; Gazeta Grudziądzka publikowała grafiki i karykatury Brunona Franowskiego, projektował okładki miesięcznika Echo Świata oraz opracowywał graficznie książki. W latach 30. XX wieku zainteresował się fotografią i był współorganizatorem Towarzystwa Fotograficznego Słońce; jego zdjęcia Grudziądza zostały zamieszczone w przewodniku turystycznym z 1937 roku.

Po 1945 osiedlił się w Szczecinie, od 1951 do 1955 regularnie uczestniczył w wystawach organizowanych przez szczeciński oddział Związku Polskich Artystów Plastyków. Był autorem licznych akwareli, malował pejzaże, widoki miejskie oraz obrazy o tematyce sakralnej, które sprzedawał do wielu szczecińskich kościołów. Wiele jego obrazów po wojnie przedstawiało sceny nadmorskie, plaże i port morski w Szczecinie. Pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, kwatera 28 B.