Alfons Teodor Lemański

Nauczyciel, etnograf amator, założyciel i pierwszy powojenny kierownik Muzeum w Kwidzynie
25.08.1914 07.01.1997 Grudziądz

Biografia

Alfons Teodor Lemański urodził się 25 sierpnia 1914 roku w Grudziądzu. Był nauczycielem i etnografem amator, a po II wojnie światowej założył Muzeum w Kwidzynie i pełnił funkcję jego pierwszego powojennego kierownika.

W Kwidzynie zajął się ratowaniem śladów i pamiątek historii i kultury Powiśla, które po wojnie nie były szeroko badane. 1 maja 1950 Ministerstwo Kultury i Sztuki powierzyło mu stanowisko organizatora i kierownika pierwszego polskiego Muzeum w Kwidzynie, a 20 listopada 1950 roku muzeum oficjalnie otwarto w komnatach zamku dawnej kapituły pomezańskiej.

W 1954 roku doprowadził do rozpoczęcia prac archeologicznych na grodzisku w Klasztorku, a powstałe eksponaty stały się częścią wystawy objazdowej. W latach 1960–1975 organizował konkursy i wystawy czasowe, rozwijał Dział Historii i Dział Etnografii. W 1965 roku wspólnie z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody Alfons Sikorą rozpoczęli organizację działu przyrodniczego; otwarcie miało miejsce 3 maja 1967. W 1973 Muzeum Kwidzyńskie stało się oddziałem Muzeum Zamkowego w Malborku.

W 1975 roku Lemański przeszedł na emeryturę. Zmarł 7 stycznia 1997 roku w Kwidzynie i został pochowany na cmentarzu komunalnym. W 2016 roku Rada Miejska Kwidzyna nadała rondowi imię Alfonsa Lemańskiego, upamiętniając rocznicę muzeum i pracę kwidzyńskich muzealników.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Założył Muzeum w Kwidzynie i był jego pierwszym powojennym kierownikiem (1950–1975).
Zainicjował i prowadził prace archeologiczne na grodzisku w Klasztorku oraz stworzył Dział Historii i Dział Etnografii w Muzeum Kwidzyńskim.
Zorganizował liczne ekspozycje i wystawy regionalne oraz rewidentykę zabytków dla muzeum.
Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (1966) i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1971).

Ciekawostki

Podczas badań terenowych poruszał się rowerem, motorowerem, autobusem i pociągiem.
W latach 1964–1966 kupił małego konia i wózek, by docierać do każdej wsi.
Częstym współtowarzyszem wypraw muzealniczych był Franciszek Wojciechowski.

Udostępnij