Zbigniew Józef Brzycki
Biografia
Zbigniew Józef Brzycki urodził się 11 listopada 1923 w Grudziądzu.
W czasie II wojny światowej dołączył do Narodowych Sił Zbrojnych, a następnie do Armii Krajowej. Walczył w powstaniu warszawskim, dołączając do batalionu „Parasol” w ramach zgrupowania „Radosław” (ps. „Iks”). Po upadku powstania opuścił stolicę, przepływając Wisłę.
Od 1945 do 1980 był rozpracowywany w ramach różnych operacji przez funkcjonariuszy komunistycznych służb specjalnych. Od 1945 do 1946 należał do Polskiego Stronnictwa Ludowego Stanisława Mikołajczyka. Był założycielem nielegalnej organizacji AK-Zgrupowanie Westerplatte. Uniknął aresztowania, ukrywając się. W 1947 ujawnił się przed komisją amnestyjną w Krakowie.
Na stałe zamieszkał w Grudziądzu. Ukończył w 1949 studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1966 został absolwentem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1946 do 1982 (z przerwami) pracował jako nauczyciel historii.
Od 1980 do 1981 wchodził w skład zarządu regionalnej „Solidarności” w Szczecinie. W wyborach w 1991 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji. Został wybrany w okręgu szczecińskim z listy Konfederacji Polski Niepodległej. Zasiadał w Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego. Wycofał się później z działalności politycznej.
Pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Cmentarnej w Grudziądzu.