Zbigniew Henryk Klonowski
Biografia
Urodzony 2 stycznia 1933 roku w Grudziądzu Zbigniew Klonowski był polskim działaczem partyjnym i państwowym oraz inżynierem górnictwa. W 1950 zdał egzamin maturalny w Świdnicy, a na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej uzyskał stopnie inżyniera (1954) i magistra (1967); w 1970 obronił doktorat nauk technicznych na podstawie rozprawy pt. Skutki ekonomiczne operatywnych zmian form organizacji dla bezpiecznego wybierania pokładów tąpiących.
W latach 1949–1956 należał do Związku Młodzieży Polskiej. Od 1954 zatrudniony w KWK Rokitnica w Zabrzu, awansując od nadgórnika do zastępcy kierownika robót górniczych. Następnie zajmował stanowiska kierownika robót górniczych w KWK Miechowice w Bytomiu (1958) i zastępcy naczelnego inżyniera KWK Mikulczyce w Zabrzu (1958–1960).
Później był inspektorem Okręgowego Urzędu Górniczego w Gliwicach i kopalń w Zabrzańskim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego, naczelny inżynier (1962–1969) i dyrektorem (1969–1974) KWK Miechowice. Od października 1974 do listopada 1975 naczelny dyrektor Głównego Instytutu Górnictwa, potem do października 1980 naczelny dyrektor Zabrzańskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W tych samych latach prezesował klubowi piłkarskiemu Górnik Zabrze.
W 1966 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Zasiadał w egzekutywie Komitetu Zakładowego PZPR przy KWK Miechowice, Komitetu Dzielnicowego w Katowicach oraz Komitetu Miejskiego w Zabrzu. W okresie od października 1980 do sierpnia 1981 piastował funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Górnictwa.