Piotr Janowski
Biografia
Piotr Janowski urodził się 5 lutego 1951 roku w Grudziądzu i zmarł 6 grudnia 2008 roku w Londynie. Był wybitnym polskim skrzypkiem i pierwszym Polakiem, który zwyciężył na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego.
W 1967 roku, będąc uczniem Liceum Muzycznego im. Karola Szymanowskiego w Warszawie, zdobył I nagrodę na V Międzynarodowym Konkursie im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.
W kolejnych latach ukończył z wyróżnieniem studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec prof. Ireny Dubiskiej (1969/1970).
W 1970 roku, jako stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej, studiował u Ivana Galamiana w Curtis Institute of Music w Filadelfii. Po zakończeniu stypendium osiedlił się w Stanach Zjednoczonych i w latach 1974–1975 kontynuował naukę u Galamiana w Juilliard School of Music w Nowym Jorku oraz pracował pod kierunkiem Zino Francescattiego. W 1974 na zaproszenie Henryka Szerynga i Zino Francescattiego brał udział w Kursach Letnich w Montreux.
W latach 1975–1977 był prywatnym stypendystą Jaschy Heifetz w University of Southern California w Los Angeles.
Był obywatelem Polski i Stanów Zjednoczonych, honorowym obywatelem stanu Arkansas oraz miasta Cognac (Francja).
Pochowany na warszawskich Powązkach (kwatera 5-3-24).
Jako solista występował z najważniejszymi amerykańskimi i europejskimi orkiestrami oraz współpracował z takimi dyrygentami jak Leonard Bernstein, Eugene Ormandy, Stanisław Wisłocki i inni. Współpracował także z pianistami m.in. Mieczysławem Horszowskim, Arturem Balsamem i Peterem Serkinem. W 1977 roku założył New Arts Trio, które odniosło międzynarodowy sukces.
Grał na skrzypcach Guarneri del Gesù z 1722 roku. Brał udział w festiwalach Marlboro, Chautauqua i Warszawskiej Jesieni oraz prowadził kursy mistrzowskie na wielu uczelniach amerykańskich i europejskich.