Józef Rumiński
Biografia
Józef Rumiński urodził się 7 sierpnia 1919 w Grudziądzu. Był synem Tomasza, pracownika kolei, i Julianny z Fabińskich. Po ukończeniu I Państwowego Gimnazjum i Liceum w Bydgoszczy w 1939 r. przebywał podczas wojny na robotach przymusowych u niemieckich gospodarzy (1940–1945). Po wojnie osiadł w Toruniu i od marca 1945 uczestniczył w Państwowym Wyższym Kursie Nauczycielskim, po którym podjął pracę w szkolnictwie. W latach 1946–1950 łączył prace pedagogiczną z studiami historycznymi na Uniwersytecie Toruńskim.
W lutym 1950 podjął pracę w Archiwum Państwowym w Gdańsku i pozostawał związany z tą instytucją do końca kariery. Należał do pracowników naukowych; zajmował się inwentarzami i regestami dokumentów z XIII–XV wieku, prowadził kwerendy i organizował Pracownię mikrofilmową, która w 1956 przekształciła się w Oddział Informacji i Ewidencji. Miał szeroką znajomość języków obcych i historii Pomorza Gdańskiego.
W swojej pracy publikował m.in. Kronikę naukową Torunia i brał udział w pracach nad Związkiem Pruskim, a także nad serią Acta Stanów Prus Królewskich. Współpracował z Karolem Górskim, Marianem Biskupem i Edmundem Cieślakiem. Na emeryturę przeszedł w 1979 r. Był odznaczany Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, odznaką za zasługi dla archiwistyki oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1979). Zmarł 11 lipca 2000 r. i pochowany został na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku.