Jerzy Landsberg
Biografia
Jerzy Landsberg urodził się 29 lipca 1940 roku w Grudziądzu. Rozpoczął karierę sportową w kolarstwie, a w 1961 roku został powołany do kadry sekcji kolarskiej CWKS Legia Warszawa. W 1970 roku przeszedł na rajdy samochodowe, zaczynając jako pilot, m.in. u Krzysztofa Komornickiego i Błażeja Krupy. Jako kierowca odniósł pierwszy sukces w sezonie 1975, kiedy pilotowany przez Marka Muszyńskiego zdobył tytuł wicemistrza Polski w klasyfikacji generalnej i mistrzostwo kraju w klasie 7 za kierownicą Renault 5 TS.
W sezonie 1977 zanotował dwa wykluczenia: w Rajdzie Stomil w rejonie Rzeszowa i w Rajdzie Wisły. Następnie pojawił się na fotelu pilota Opla Kadetta GTE podczas Rajdu Warszawskiego, zajmując czwarte miejsce, a zwyciężył Guy Frequelin.
Sezon 1978 rozpoczął z Janem Wojtyną jako pilotem. Wygrał dwa pierwsze rajdy (Rajd Stomil i Rajd Krokusów). Przed Rajdem Elmot okazało się, że Wojtyna nie będzie mógł wystartować i na fotel pilota wrócił Marek Muszyński. Jednak podczas treningu na odcinku Orłowiec-Złoty Stok rozbił samochód od strony pilota. Muszyński zginął, Landsberg doznał urazu kręgosłupa. Wrócił na Rajd Wisły, odbudował samochód i startował w gorsecie. Na fotelu pilota zasiadł Janusz Szajng. Mimo poważnego urazu załoga zajęła drugie miejsce, podczas Rajdu Warszawskiego zajęli ósme miejsce w klasyfikacji międzynarodowej i trzecie wśród krajowych kierowców. Landsberg został Mistrzem Polski.
Sezon 1979 rozpoczął od drugiego miejsca w Rajdzie Stomil. Podczas Rajdu Krokusów doszło do tragicznego wypadku; Janusz Szajng zginął na miejscu. Landsberg doznał ciężkich obrażeń i zmarł 27 kwietnia 1979 roku w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Raszynie.