Janusz Bogdan Uklejewski
Biografia
Janusz Bogdan Uklejewski urodził się 21 maja 1925 roku w Grudziądzu, w rodzinie Jana (1897–1973) i Rozalii z domu Kaczmarczyk (1898–1974). Zawód fotografa uczył się podczas II wojny światowej, w latach 1940–1944, w zakładzie Ireny Złotnickiej w Dęblinie. Tam wykonał i nielegalnie zachował 65 odbitek z filmu przekazanego przez jednego z członków załogi niemieckiego obozu jenieckiego w Dęblinie (Stalag 307) do wywołania i reprodukcji. Przekazał je Rosjanom tuż po zajęciu miasta (lipiec 1944). Materiał stał się jednym z istotnych elementów śledztwa prowadzonego w 1947 przez polsko-rosyjską Komisję dla zbadania działalności i liczby ofiar obozu.
W latach 1945–1948 służył jako żołnierz I Samodzielnego Batalionu Morskiego Marynarki Wojennej. Był fotoreporterem Wojskowej Agencji Fotograficznej (1948–1952), Centralnej Agencji Fotograficznej w Warszawie (1952–1990) oraz redakcji „Gazety Morskiej”, „Marynarza Polskiego” i „Morza”.
Autor kilkuset wydanych pocztówek z polskimi statkami, okrętami, portami i latarniami morskimi, w których wykształcił swój indywidualny styl fotografowania tego rodzaju obiektów.
Od 1951 był członkiem rzeczywistym Związku Polskich Artystów Fotografików (nr legitymacji 103).
Dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Henrietta z domu Szymańska (1923–1992), z którą miał córkę Bożenę (ur. 1949) i syna Jerzego (ur. 1950). Po raz drugi ożenił się z Haliną z domu Chudoba (zm. 2011).
Zmarł w Gdyni, pochowany 22 lutego 2011 w grobie rodzinnym na cmentarzu Witomińskim (sektor 53-19-19).