Anna Bitner-Wróblewska
Biografia
Anna Bitner-Wróblewska urodziła się w Grudziądzu. W latach 1976–1981 studiowała archeologię na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując tytuł magistra na podstawie pracy o ozdobach i ich derivatach z południowo-wschodniego wybrzeża Bałtyku jako element ornamentacji europejskiego godła, pod kierunkiem prof. Jerzego Okulicza-Kozaryna. Tytuł doktora uzyskała na Uniwersytecie Warszawskim w 1999 na podstawie pracy From Samland to Rogaland. East-West connections in the Baltic basin during Early Migration Period, przygotowanej pod kierunkiem prof. Wojciecha Nowakowskiego. W 2013 habilitowała się na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Od 1981 jest zatrudniona w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie. Od 1998 pełni funkcję kierownika działu Archeologii Bałtów. W latach 1997–2001 wykładała w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2003 jest kustoszem dyplomowanym.
Jej projekty badawcze obejmują Monumenta Archaeologica Barbarica, mające na celu publikację wybranych cmentarzysk z okresu rzymskiego i wędrówek ludów w Polsce. Jest autorką monografii Netta oraz redaktorką zbiorów Nadkolei i Weklice. Od 2000 organizuje seminaria Bałtyjskie we współpracy z Jerzym Okuliczem-Kozarynem i Wojciechem Wróblewskim. W 2003 zorganizowała międzynarodową konferencję 20 lat kultury bogaczewskiej. Od 2004 przewodniczy projektowi Szupiły, a w 2004 współorganizowała międzynarodową konferencję Transformatio mundi dotycząą przejścia od późnej epoki rzymskiej do wczesnego okresu wikingów.
W latach 2005–2008 współprowadziła projekt Archaeology and heritage culture. Contacts across the Baltic Sea during the Iron Age we współpracy z prof. Ulla Lund Hansen. Od 2008 bierze udział w projekcie Ostbalticum z Tomaszem Nowakiewiczem, Aleksandrą Rzeszotarską-Nowakiewicz z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Celem jest opracowanie publikacji źródeł archiwalnych dotyczących archeologii basenu Morza Bałtyckiego.