Alfred Wohl
Biografia
Alfred Wohl urodził się 3 października 1863 w Grudziądzu. Studiował chemię na Uniwersytecie w Heidelberg i Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie (1882–1886). Doktorat uzyskał w Berlinie w 1886 r. na podstawie dysertacji Methylaldehyd und seine Derivate; promotorem był August Wilhelm von Hofmann.
W latach 1887–1904 pracował w przemyśle cukrowniczym. W 1891 r. uzyskał habilitację na uniwersytecie w Berlinie i objął stanowisko Privatdozent w laboratorium Emila Fischera, a w 1901 r. został profesorem.
Od 1904 r. do emerytury był profesorem i dyrektorem Laboratorium Chemii Organicznej w Technische Hochschule Danzig, a w latach 1913–1915 był jej rektorem. W 1933 r. został zmuszony przez nazistów do przejścia na emeryturę. W 1938 wyemigrował do Sztokholmie, gdzie zmarł w 1939 r.
Badania Wohl koncentrowały się na chemii organicznej i fizycznej: opracowywał metody degradacji cukrów, otrzymywał optycznie aktywny aldehyd glicerynowy, badał enzymy odpowiedzialne za fermentacje i opracował metody wytwarzania sztucznego miodu. Wkład w rozwój teoretycznej chemii organicznej i potwierdzenie skuteczności katalizatora wanadowego także należą do jego dorobku.
Otrzymał tytuły doktora honoris causa Technische Hochschule Hannover (1928) i Landwirtschaftliche Hochschule Berlin (1931). W 1931 r. został członkiem Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina; był także prezesem Gesellschaft Deutscher Chemiker w 1933 r.